Cześć. Dzień Scrapbookingu to dla twórców zajmujących się papierem to największe święto. W tym roku było to dla mnie duże wydarzenie. Pierwszy raz miałam możliwość czynnego udziału. Moja kartka monochromatyczna to projekt, który powstał specjalnie na tę okoliczność i jest dla mnie fajnym wspomnieniem. Niebieski to mój ulubiony kolor, więc decyzja była z góry przesądzona.
Pozwól jednak, iż zacznę od początku. Kartka monochromatyczna to typ pracy, gdzie jeden kolor jest dominujący. Jego uzupełnieniem może być kolor biały, czarny, srebrny lub złoty. Do niebieskiego zdecydowanie biały bardziej pasuje, toteż ten kolor pojawił się w mojej pracy. Z chłopięcej mini kolekcji Babies In Pastel Blue wybrałam dwa arkusze teł. Jednym, kwiatowym okleiłam całą bazę kartki, a drugi wylądował na górnym panelu. Niebieskie bratki pozwoliły mi na stworzenie warstwowej kompozycji, którą budowałam na dystansach. Moja kompozycja umiejscowiona jest nieco w dolnej części i wyciąga się ku dołowi kartki. To ułożenie było celowe, gdyż nie chciałam zasłaniać grafik z tła. Oprócz grafik wykorzystałam ręcznie robione kwiaty z bawełny, elementy z wykrojnika takie jak ramka, czy listki, które wplotłam między kwiaty.
Jeżeli moja praca posiada kwiaty to obowiązkowo dodaję sizal. Zakrywa on wszelkie niedociągnięcia i daje podstawę kwiatom. Zwisająca koronka również pełni funkcję maskującą, a przy tym wygląda ładnie i nadaje lekkości. Takiej samej lekkości dodaje bawełniany, cienki sznurek. Wszystkie te elementy tworzą razem niesamowitą całość. W celu wykończenia kartki dodałam błysku z kamyczków oraz motywacyjny napis „szczęście jest decyzją”.
Bardzo się cieszę, że miałam wkład w obchody tego dnia, a kartka dumnie stoi w mojej pracowni. Jeśli chcesz zobaczyć proces powstawania tego projektu to już teraz zajrzyj na nasz kanał YouTube, gdzie znajdziesz cały tutorial mojego autorstwa. Zapraszam Cię także do naszej grupy inspiracyjnej Artianette inspire, gdzie możesz prezentować swoje prace.
Poniżej znajdziesz produkty ze sklepu Artianette z jakich korzystałam.
Pozdrawiam,
Natalia – Papierowa Polana
